Local Roast (7) ถึงลูกถึงหลาน

Last updated: Jun 8, 2019  |  41 จำนวนผู้เข้าชม  |  Local Roast

Local Roast (7) ถึงลูกถึงหลาน

Local Roast (7) ถึงลูกถึงหลาน

“ในยุคต่อไปนี้ ไร่กาแฟเล็กๆ โรงคั่วเล็กๆ จะมีโอกาสเข้าถึงคนกินและร้ านกาแฟมากขึ้น เราจะเห็นตลาดกลางซื้อขายปล ีกทั้งแบบเมล็ดคั่ว และแบบสารกาแฟเกิดขึ้นในอิน เทอร์เน็ต โอกาสของคนตัวเล็กอย่างเราจ ะเปิดกว้างมากขึ้นโดยไม่ต้อ งรอพ่อค้าคนกลางอีกต่อไป…ซึ ่งเราก็ต้องถามตัวเองว่าพร้ อมจะขายปลีกแบบถุงกิโลสองกิ โลหรือยัง? งานขายทั้งแบบล็อตใหญ่ๆและแ บบรายย่อยอาจจะต้องเดินไปพร ้อมๆกันเพื่อความเข้มแข็งของกิจการในระยะ ยาว” ผมพูด

“คนกินกาแฟในยุคถัดไปจะมีคว ามรู้เรื่องกาแฟดีไม่น้อยไป กว่าคนขาย…หรืออาจจะมากกว่า ? ดังนั้นพวกเขาจะเลือกซื้อเม ล็ดกาแฟเอง ชงด้วยตัวเอง …ถึงขนาดคั่วเองผมก็เจอมาไม ่น้อย” ผมพูดไปพร้อมกับภาพบนจอโปรเ จคเตอร์ที่เปลี่ยนไปเป็นภาพ ห้องคอลเลคชั่นอุปกรณ์ชงและ คั่วกาแฟของลูกค้าประจำรายห นึ่งของเราเอง

“เจ้าของห้องเก็บอุปกรณ์ในภ าพนี้มีอาชีพรับราชการนะครั บ เธอไม่ได้ขายกาแฟ” ผู้เข้าอบรมบางคนแอบอมยิ้มต าม

“คนกินกาแฟยุคใหม่จะเข้าใจเ รื่องกาแฟคุณภาพดีขึ้นจนเรา เองก็จำเป็นต้องทำกาแฟให้มี คุณภาพมากกว่าที่เคยเป็นๆมา  นี่อาจจะฟังดูเป็นข่าวร้ายก ็ได้ …

แต่ข่าวดีก็คือ…กาแฟในท้องต ลาดทุกวันนี้หาของดี คุณภาพสูงได้ยากมากเหลือเกิ น อย่างผมเองในฐานะโรงคั่ว ก็ยังหากันให้วุ่นเลยครับ ดังนั้น นี่จึงคือโอกาสสำหรับกาแฟที ่มีคุณภาพ

ถนนทุกสายจะวิ่งเข้าหากาแฟค ุณภาพสูงเอง เราจะไม่ต้องเหนื่อยวิ่งหาค นซื้อ เพราะของดีย่อมต้องมีคนต้อง การและพยายามค้นหาจนเจอ” สังเกตเห็นแววตาของทุกคนเริ ่มเปลี่ยนไป ดูเขาจะเข้าใจสถานการณ์ดีขึ ้น

แม่ฮ่องสอนกำลังตื่นขึ้นแล้ ว!

--------

ผมกับปุ๊กมาเป็นวิทยากรให้ก ับเกษตรกรที่แม่ฮ่องสอนตามก ารเชิญของทางอุตสาหกรรมจังห วัดฯ ซึ่งจัดอบรมสัมมนาครั้งใหญ่ ให้แก่ผู้ปลูกกาแฟเพื่อหวัง จะยกระดับคุณภาพกาแฟของจังห วัดให้เป็นที่ยอมรับ โดยพวกเขามีเป้าหมายว่าวันห นึ่ง แม่ฮ่องสอนจะเป็น “เมืองกาแฟ” ได้อย่างภาคภูมิ

ผู้เข้าอบรมมาจากหลายชุมชน หลายดอย ซึ่งประสานงานโดย ดร.ชาตยา จึงสุวดี หรือ อาจารย์ชา และ คุณแดง ดูลาเปอร์ นักแปรรูปกาแฟดาวรุ่งที่งาน นี้ออกมาทุ่มสุดตัวกับการชั กชวนเพื่อนพ้องชาวกาแฟแม่ฮ่ องสอนให้มารวมตัวกันเขียนนิ ยามของคำว่า “กาแฟคุณภาพ” ของแม่ฮ่องสอนขึ้นมาใหม่



ช่วงบ่าย… ผมให้ทุกคนชิมกาแฟ 3 ตัวที่ผมเตรียมมาจากลำปาง เพื่อชิมเปรียบเทียบระหว่าง  กาแฟคัดทิ้ง / กาแฟคุณภาพมาตรฐาน /  และกาแฟตัวพิเศษ ( Yindee 17 ) ที่เราเพิ่งทำโดยใช้เทคนิคแปร รูปพิเศษ ซึ่งทั้งสามตัวก็มีคนชอบและ ไม่ชอบที่ต่างกันไป แต่หากถามความเห็นจากคนที่ม ีประสบการณ์ชิมกาแฟมามากๆ ก็จะเห็นไปในทางเดียวกันว่า  กาแฟคัดทิ้งจะมีรสขมเฝื่อนป นอยู่ค่อนข้างชัดเจน ส่วนกาแฟมาตรฐานก็จะทานแล้ว มีความสุขมากขึ้น ในขณะที่กาแฟพิเศษนั้นสามาร ถทำให้พวกเขาหลงใหลในเสน่ห์ จนแทบไม่อยากหันกลับไปมองกา แฟสองตัวแรกนั้นอีกเลย

หลังการชิมกาแฟและอภิปรายเร ื่องแง่มุมของกลิ่นรสกันพอส มควร ทุกคนเริ่มเข้าใจเรื่องความ แตกต่างของ “คุณภาพ” ในแต่ละระดับ และมองเห็นเป้าหมายที่ต้องเ ดินไปข้างหน้าชัดเจนมากยิ่ง ขึ้นว่าแต่ละคนยังต้องเดินท างกันไปอีกไกลมากน้อยเพียงไ ร? 

“นี่คือหนทางพาลูกหลานของเร ากลับบ้าน” ผมเอ่ย

“หากเรามีคุณภาพสูงจนการทำไ ร่กาแฟกลายเป็นอาชีพที่มั่น คง เด็กๆที่ไปเรียนหนังสือเมือ งใหญ่ยังสามารถกลับมาปักหลั กที่บ้านเกิด ครอบครัวได้อยู่กันพร้อมหน้ า ป่าไม้ไม่ถูกทำลาย…ผมไม่เคย เห็นไร่กาแฟที่ไหนไม่รักป่า

แม่ฮ่องสอนก็จะยังคงเป็นแม่ ฮ่องสอน…เราจะไม่มีภูเขาหัว โล้นให้ช้ำใจ!

ความมุ่งมั่นของทุกท่านในคร ั้งนี้จึงคือการรักษาแม่ฮ่อ งสอน รักษาบ้านของพวกเราเอง” ผมสรุป



“ฝากป่าไม้ที่นี่ไว้กับทุกท ่านด้วยนะคะ เราเพิ่งมาเป็นครั้งแรกก็รู ้สึกว่าแม่ฮ่องสอนน่าอยู่มา ก อยากให้ยังเป็นอย่างนี้ไปนา นๆ และเราจะกลับมาเยี่ยมอีกบ่อ ยๆ” ปุ๊กเสริม 



ก่อนจบ ผมสรุปถึงความเชื่อของตนเอง ว่า กุญแจแห่งความสำเร็จของกาแฟ ไทยนั้นควรประกอบไปด้วย

1. ความรู้ : ทุกคนต้องเพิ่มพูนความรู้อย ่างจริงจัง ทั้งด้านเทคนิคการผลิต การบริหารจัดการ และการตลาด

2. ผู้ประกอบการที่แข็งแกร่ง : โดยเขาเหล่านั้นต้องมีทัศนค ติที่ดีเกี่ยวกับงาน เกี่ยวกับลูกค้าและมุ่งมั่น อย่างไม่ลดละ ทั้งยังต้องทำการใดๆโดยคิดถ ึงความยั่งยืนเป็นหลัก

3. คุณภาพ : ทุกหน่วยกิจกรรมในห่วงโซ่กา แฟต้องมีคุณภาพสูง ทั้งร้านกาแฟ ไร่กาแฟ โรงคั่วกาแฟ…และคนกินกาแฟ

4. ความเกื้อกูล : เครือข่ายเอกชนคนธรรมดาที่ไ ม่เอาผลประโยชน์ส่วนตัวเป็น ที่ตั้งจะทำให้เราไม่รู้สึก โดดเดี่ยว ว้าเหว่ และการผลักดันอย่างจริงใจจา กทางราชการโดยมุ่งเน้นไปที่ การสร้างความแข็งแกร่งให้กั บผู้ประกอบการจะหนุนให้เรื่ องยากๆนั้นเกิดได้จริง.. ซึ่งข้อนี้ทางผู้บริหารจากฝ ่ายรัฐต้องกล้าคิดออกนอกจาก กรอบเก่าๆที่เคยสนใจแค่อยาก เห็นซองฟอยล์กาแฟยี่ห้อใหม่ ๆเกิดขึ้นแต่ไม่รู้ว่าของที ่บรรจุอยู่ในนั้นมันดีหรือไ ม่ดีอย่างไร 

“ผมเคยสงสัยอยู่นานว่าจะทำย ังไงต่อ? วันนี้ผมเห็นทางแล้วครับ” ลุงประเสริฐ จาก อ.ปาย ลุกขึ้นพูด

“ผมก็เป็นคนหนึ่งที่เคยทำงา นเมืองนอก วันนี้กลับมาบ้านก็เพราะคิด ว่าถ้าหากเราปลูกกาแฟหนึ่งต ้นมันก็จะเป็นของเราหนึ่งต้ น ปลูกสองต้นก็เป็นของเราสองต ้น เรามาปลูกกาแฟต่อจากพ่อดีกว ่า…ผมจะทำให้บ้านของผมดีขึ้ น” ชายหนุ่มสายเลือดปกากญอลุกข ึ้นประกาศความมุ่งมั่นบ้าง

--------

จำไม่ได้ว่าตัวเองทานกาแฟไป กี่ถ้วย กี่ตัวอย่าง หรือเคี้ยวกาแฟไปกี่เมล็ด เพราะมีหลายคนหอบกาแฟมาเพื่ อขอให้ผมช่วยชิมช่วยให้ความ คิดเห็น แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ สะท้อนให้เห็นว่าทุกคนอยากพ ัฒนาผลงานของตัวเองให้ดีขึ้ นจริงๆ โดยกล้าจะเปิดใจยอมรับคำวิจ ารณ์ติชมอย่างเต็มที่ และเท่าที่ได้สัมผัสกับกาแฟ แม่ฮ่องสอนคราวนี้ ผมพบว่ามีหลายแหล่งที่น่าสน ใจและเปี่ยมด้วยศํกยภาพถ้าห ากได้รับการพัฒนากระบวนการผ ลิตอย่างต่อเนื่อง …Citrus note ของเม็ดปางอุ๋ง และ Cocoa body ของแม่อูคอ ที่ผมเพิ่งเคี้ยวชิมผ่านไปบ อกอะไรได้ไม่น้อย

ฉากหนึ่งของการสนทนา ผมถามทุกคนว่า ‘ยั่งยืน’ หมายถึงอะไร?

…”ถึงลูกถึงหลาน” คุณป้าคนหนึ่งตอบ

Powered by MakeWebEasy.com