ReadyPlanet.com
bulletเราอยู่ที่นี่ .. เรามีกาแฟดีอยู่ที่บ้าน
dot
Member Login
ชื่อผู้ใช้ :
รหัสผ่าน :
เข้าสู่ระบบอัตโนมัติ :
bullet ลืมรหัสผ่าน
bullet สมัครสมาชิก
dot
bulletวิธีการสั่งซื้อและเงื่อนไข
bulletยืนยันการชำระเงิน
dot
Shopping cart
dot
จำนวน : 0 ชิ้น
ราคา : 0.00บาท
bullet ดูสินค้า
bullet ชำระเงิน
bulletผลตรวจวิเคราะห์คุณภาพทางห้องปฏิบัติการ
bulletชงกาแฟง่ายๆ ด้วยตัวเอง
dot
Search


  [Help]
dot


โก๋ครบโหล (13) ปีที่13 การกลับมาของเต่า

โก๋ครบโหล (13) ปีที่ 13 การกลับมาของเต่า

 

 เต่าที่มีความสุขที่สุดในโลก ก็คือเต่าที่พอใจในความเป็นเต่า!

   

2559 สัญญาณเศรษฐกิจไทยยังไม่มีอะไรดีขึ้น กำลังซื้อของผู้บริโภคลดลง ทุกคนระมัดระวังการใช้จ่ายมากขึ้น ร้านโก๋เองก็ต้องประคองตัวฝ่ามรสุมช่วงนี้ไปให้ได้ สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดเวลานี้ก็คือ

 

  1. รักษามาตรฐานของตัวเองเอาไว้ให้ดี

  2. ค้นหาโอกาสใหม่ๆหรือช่องว่างทางการตลาดใหม่ๆที่จะเข้ามาเพิ่มยอดหรือชดเชยรายได้ของช่องทางเดิมที่ลดลง

  3. หาหนทางเพิ่มประสิทธิผลและประสิทธิภาพของงานส่วนที่เป็นภารกิจหลักขององค์กร

บรรยากาศการค้าโดยรวมเป็นไปอย่างเงียบเหงา เจ้าของกิจการต่างหันหน้าเข้าถามไถ่กันและกันว่ายอดขายของเพื่อนเป็นอย่างไรบ้าง? ผมเห็นร้านรวงทยอยปิดตัว หรือบางทีมีร้านอาหารหรือร้านกาแฟไหนเปิดใหม่ก็มักจะอยู่ได้ไม่กี่เดือนก็ปิดไปเสียอีกแล้ว ถึงร้านโก๋ของเราจะอยู่มาค่อนข้างนานแต่ก็โดนผลกระทบกับเขาไปด้วย  ลูกค้าประจำส่วนที่เป็นพนักงานเงินเดือนมาทานที่ร้านไม่บ่อยเหมือนก่อน หรือบางคนก็หายหน้าไปยาวเลย

ส่วน Trend การดื่มกาแฟของผู้บริโภคก็มีการเปลี่ยนไปตามกระแส Third Wave คือการทานกาแฟที่คั่วอ่อนลง และใช้วิธีชงที่หลากหลายมากกว่าที่เคยพึ่งพาเครื่องชงเอสเปรสโซ่เพียงอย่างเดียว  เมนูกาแฟดริปและ cold brew กำลังมา ถึงจะยังมีคนถามหาเมนูเหล่านี้ไม่มากนักแต่ผมกับปุ๊กต่างก็รู้สึกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเป็นมากกว่าที่จะเรียกว่าแฟชั่น เราจึงเพิ่มเมนูกาแฟดริปอย่างเป็นทางการ รวมทั้งเพิ่มการนำเสนอเมล็ดพิเศษที่เหมาะกับการชงใน Slow Bar ผมคิดว่าการที่คนหันมาดื่มกาแฟดำและกาแฟดริปมากขึ้นนั้นเป็นโอกาสของเรา เพราะลูกค้าต้องการเฉพาะกาแฟที่มีคุณภาพที่ดีจริงเท่านั้น หากผู้ขายสามารถทำกาแฟออกมาได้ดีอย่างสม่ำเสมอมากพอก็จะได้ Loyalty จากลูกค้ากลุ่มนี้ไปอย่างแน่นอน และยิ่งนับวันเราก็จะเห็นคนทานกาแฟดำเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

 

นี่คือโอกาสที่เปิดให้แก่กาแฟที่มีคุณภาพ ขึ้นอยู่กับเราแล้วว่าจะทำได้ดีสมใจตลาดหรือเปล่า?

 

ดังนั้นโมเมนตัมของงานเราจึงยังคงอยู่ที่การสร้างโรงคั่วให้แข็งแกร่ง…เราจะก้าวไปจากจุดแข็งที่เรามีนี่แหละ

‘โรงคั่วกาแฟปรีดา’ เริ่มมีพนักงานประจำการที่เข้ามาช่วยงานผลิตและงานขายจึงช่วยให้ทั้งปุ๊กและผมเบาแรงลง เรามี ‘ดาว’ มาทำในตำแหน่ง Quality Developer หรือนักพัฒนาคุณภาพ ซึ่งดูแลทั้งการควบคุมคุณภาพรวมไปถึงการเก็บเรียบเรียงข้อมูลและความรู้เพื่อหาหนทางทำให้ได้กระบวนการผลิตกาแฟที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ส่วน ‘หญิง’ ตามมาสมทบในฐานะ Sale Support ก่อนที่ ‘นก’ จะมาเป็นผู้จัดการเพื่อดูแลกิจกรรมทั้งสองส่วนให้ดำเนินไปได้อย่างเรียบร้อยโดยที่ ปุ๊กผันตัวเองมาเป็นผู้อำนวยการเพื่อให้มีเวลาวางแผนในภาพรวมซึ่งมีทั้งด้านการกำหนดทิศทางของงานผลิตและงานการตลาด

 

โครงการใหญ่วิ่งเข้ามาหาพวกเราในบ่ายวันหนึ่ง เมื่อเพื่อนเก่าของผมมาชวนให้ทำกาแฟส่งออกไปขายที่เมืองจีน!

 

ปกติแล้วผมจะไม่รับจ้างคั่วเพราะเห็นว่ามีหลายที่ทำงานอย่างนี้อยู่แล้ว ทั้งไม่คิดว่าน่าจะเข้ากับเรา แต่สำหรับกรณีนี้เพื่อนเสนอให้เราทำผลิตภัณฑ์ออกมาขายในชื่อแบรนด์ของตัวเองเลยโดยให้บริษัทของเขาติดต่อหาตลาดและดำเนินการส่งออก ผมเห็นความหวังว่าถ้าหากสามารถได้เข้าไปขายตลาดใหญ่อย่างเมืองจีน เราก็จะเติบโตอย่างก้าวกระโดดเลยทีเดียวทั้งผมก็เห็นดีกับเพื่อนในเรื่องการได้เป็นส่วนหนึ่งในการช่วยหาเม็ดเงินเข้าประเทศในยามที่เศรษฐกิจภายในมีแต่ทรงกับทรุดอย่างนี้ เราจะเป็นหนึ่งในคณะผู้กอบกู้เศรษฐกิจไทย

 

เมื่อทั้งปุ๊กและผมตกลงใจจะมุ่งเข็มไปยังตลาดส่งออกกัน ก็มีเรื่องใหญ่หลายเรื่องที่ต้องตระเตรียม ทั้งการยื่นขอมาตรฐานการผลิต GMP ซึ่งทำให้ต้องมีการปรับปรุงโรงงานให้สอดคล้องตามมาตรฐานอีกครั้งรวมทั้งการเตรียมงานเอกสารอีกมากมาย  และที่ใหญ่ไม่แพ้กันก็คืองานออกแบบบรรจุภัณฑ์หลากหลายชนิดเพื่อให้โดนใจตลาดจีน เราต้องทำสินค้าตัวอย่างจำนวนหนึ่งอย่างเร่งด่วนเพื่อให้ทางผู้ส่งออกนำไปใช้เจรจากับพ่อค้าจีนเมืองต่างๆ

 

เราลงทุนเป็นเดิมพันกันอีกก้อนทั้งๆที่กระแสเงินสดยังค่อนข้างอ่อนไหวเนื่องจากงานก่อสร้างอาคารที่เพิ่งผ่านไปเมื่อปีก่อน เพื่อให้ผ่าน GMP เราต้องทำห้องซักล้าง ห้องแต่งตัว ห้องบรรจุ ให้เป็นสัดส่วน ต้องส่งเมล็ดกาแฟไปตรวจหาค่าทางเคมีที่ห้องแล็บเพื่อใช้ประกอบการพิจารณาอนุมัติฯลฯ  ปุ๊กตัดสินใจสั่งซื้อเครื่องซีลถุงฟอยล์สุญญากาศมาถึงแม้จะยังไม่เริ่มมีออเดอร์เพื่อหาเทคนิคบรรจุที่จะถนอมคุณภาพกาแฟให้ยังดีได้นานที่สุดเพราะกว่าจะถึงมือลูกค้าหรือกว่าจะมีคนเปิดถุงกาแฟของเราก็คงจะผ่านวันคั่วไปแล้วหลายอาทิตย์ หรืออาจจะหลายเดือน? …ทุกกิจกรรมล้วนต้องใช้เงินทั้งนั้น

 

ด้านการออกแบบ เราใช้ภาษาจีนและภาษาอังกฤษประกอบกันโดยต้องเขียนสิ่งที่เรียกว่า Story ในสีสันลวดลายที่เข้ากันได้กับตลาด เราฝันจะให้สินค้าของเรามีอัตลักษณ์ของ “เมืองลำปาง” จึงใช้ลวดลายไทยและ “ไก่” ซึ่งเป็นสัญลักษณ์หนึ่งของเมืองลำปาง ในสีสันที่ค่อนข้างสะดุดตาทั้งแดง เขียว ส้ม โดยทั้งหมดอยู่ภายใต้ Theme ของคำว่า “ความสุข” หรือ (ฝู) ในภาษาจีน ซึ่งเป็นความหมายเดียวกับคำว่า “ปรีดา”…ชื่อโรงคั่วของเราเอง

 

ยุทธศาสตร์การตลาดของปรีดาก็คือ 'ความเป็นมงคล' (ปรีดา) และ 'อัตลักษณ์เชิงภูมิศาสตร์' หรือ Geographical Identity (เมืองลำปางและประเทศไทย) ...ตัวอย่างสินค้าออกมาสวยงามสมตั้งใจทั้งหีบห่อและคุณภาพกาแฟที่อยู่ข้างใน แต่พ่อค้าจีนถูกใจมันไหม? เราจะทำได้หรือไม่?

 

เราเร่งงานกันหามรุ่งหามค่ำเพื่อสร้าง Product ตีตราไทยแลนด์ให้ทันงานเจรจาการค้าและออเดอร์ที่อาจจะเกิดเร็วๆนี้จนทั้งผมและปุ๊กต่างก็เครียดจนเกิดอาการนอนไม่หลับ ผมเองเป็นค่อนข้างหนัก แต่ละคืนนอนได้แค่ชั่วโมงสองชั่วโมง นอกนั้นก็ทำได้แค่นอนหลับตาฟังเสียงกลางคืนอยู่อย่างนั้น ไม่ว่าจะเปิดฟังคลิปพระเทศน์หรือสวดมนตร์ทำสมาธิยังไงผมลองมาหมดแต่ก็ไม่ได้ผล… ผมหยุดคิดไม่ได้ ในหัวมีแต่เรื่องแผนงาน เรื่องคน วนกันไปเรื่อยๆ ผ่านไปสี่ห้าเดือนสุขภาพของผมก็เริ่มย่ำแย่ลงในขณะที่ผลเจรจาออเดอร์ก็ยังไม่คืบหน้า มี trader สนใจหลายรายแต่เงื่อนไขใหญ่อยู่ที่โครงสร้างราคาของสินค้า เขาอยากได้ของถูกมากๆเพราะถือว่าสั่งซื้อปริมาณเยอะแต่เราก็คงไม่สามารถทำให้ได้ไม่ว่าออเดอร์จะมากมายแค่ไหน…ถ้าหากสุดท้ายแล้วไม่ได้กำไรก็ไม่รู้จะทำไปทำไม

 

วันหนึ่ง เราสองคนกลับมานั่งทบทวนถึงสิ่งที่เกิดขึ้นตลอด 6 เดือนที่ผ่านมา นอกจากมาตรฐาน GMP ที่ได้มากอดไว้แล้ว เราได้อะไรอีกบ้าง? และหนทางที่กำลังมุ่งหน้าเดินไปนี่มันใช่ตัวเราจริงหรือ? มันจะเป็นทางสวรรค์หรือทางลงหุบเหวกันแน่?

 

ในที่สุดปุ๊กก็เสนอให้ “ยกเลิก” โครงการส่งออกทั้งหมด!

เพราะสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นทั้งหมดนี้ไม่ใช่ “ตัวเรา” ด้วยเหตุผลที่ว่า

1. เราแคร์เรื่องความสดของกาแฟมาตลอดว่าสินค้าที่ส่งไปถึงมือลูกค้าจะต้องมีอายุหลังการคั่วน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่การส่งออกไปต่างประเทศโดยปล่อยให้กาแฟไปอยู่ในตู้คอนเทนเนอร์ที่อาจจะร้อนมาก ซึ่งเร่งการเสื่อมของกาแฟเร็วกว่าปกติ ทั้งยังต้องไปค้างชั้นวางเพื่อรอขายในซุปเปอร์มาร์เก็ตที่ไม่รู้ว่าจะมีลูกค้ามาหยิบไปวันไหน การขายกาแฟแบบส่งออกจึงขัดแย้งกับวิถีเดิมที่เราเป็นอยู่ แล้วหกเดือนที่เราพยายามวิจัยหาเทคนิคบรรจุมายืดอายุกาแฟมาหลายรูปแบบก็ยังไม่เจอว่ามีวิธีไหนที่จะทำให้กาแฟยังคง ‘สด’ อยู่ได้ข้ามปีเลย


เราไม่ควรทำในสิ่งที่ ย้อนแย้ง กันเอง


2. การขายแบบมีลูกค้ารายใหญ่เพียงเจ้าเดียวเป็นความเสี่ยง เราอาจตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายได้ เมื่อออเดอร์ใหญ่เราก็ต้องเพิ่มปัจจัยการผลิตถึงอาจต้องกู้หนี้ยืมสิน แต่เมื่อไหร่ที่เขาเกิดเปลี่ยนใจไปสั่งจากที่อื่น เมื่อนั้นเราจะตกที่นั่งลำบากกับภาระที่เพิ่มขึ้นมาทันที วิถีทุนนิยมแบบนี้เสี่ยงมาก เราอาจถึงกับล้มละลายได้เพียงในข้ามวัน

 

 

 

ถ้าตัดสินใจถอยเสียแต่ตอนนี้เราจะยังไม่เจ็บตัวมากนัก แต่หากปล่อยไปจนถึงจุดที่หันหลังกลับไม่ได้แล้ว ชีวิตของเราก็คงจะไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไป….ผมตกลงเห็นด้วยที่จะหยุดโครงการส่งออก

ผมแจ้งการตัดสินใจถอนตัวของเราให้เพื่อนรับทราบ พร้อมทั้งขอบคุณในความเอื้ออาทรที่มีให้กันมาตลอด น้ำใจของเขาในครั้งนั้นผมยังคงซาบซึ้งอยู่เสมอ

 

นับจากนั้นเราก็กลับมาเป็นตัวเองที่คั่วกาแฟตามออเดอร์ส่งไปตามบ้านและออฟฟิศที่ทำงานของลูกค้า เราทำและบรรจุไปทีละถุงเหมือนที่ผ่านมา

 

ผมค่อยๆกลับมานอนหลับได้เหมือนเดิม เมื่อความเครียดหายไปความสุขจึงกลับคืนมา เราสองคนพยายามพาชีวิตกลับมาสู่สมดุลอีกครั้ง คนรอบข้างก็พลอยมีความสุขตามไปด้วย ผมเข้าใจดีแล้วว่าความสำเร็จใดๆนั้นมีค่าเทียบกับการได้นอนหลับเต็มอิ่มตลอดทั้งคืนไม่ได้เลย

เมื่อเลิกฝันอยากเป็นกระต่าย เต่าตัวเดิมก็กลับมามีความสุขได้อีกครั้ง!

หันมาดูเครื่องบรรจุถุงแบบสุญญากาศที่เพิ่งซื้อเข้ามา ความที่อยากจะใช้เครื่องจักรให้เกิดประโยชน์อย่างคุ้มค่า ปุ๊กทดลองทำกาแฟสกัดเย็น (Cold Brew: ที่ปกติต้องใช้เวลาแช่ผงกาแฟกับน้ำเย็นกว่า 10 ชั่วโมงขึ้นไป ) โดยใช้เครื่องซีลตัวนี้ เราพบว่าภาวะสุญญากาศช่วยเร่งอัตราการสกัดได้เร็วขึ้นมากโดยที่ไม่ทำให้เกิดกลิ่นแอลกอฮอล์ (เนื่องจากการหมักกับน้ำเป็นระยะเวลานาน) เหมือนที่เกิดกับ Cold Brew โดยทั่วไป ดังนั้นเราจึงได้ผลิตภัณฑ์ใหม่ที่มีแคแรกเตอร์เฉพาะที่ให้ความสดใส กลิ่นสะอาด บอดี้นวลละมุนไม่หนักไม่เบาจนเกินไปซึ่งถือว่าแตกต่างจากท้องตลาดอย่างชัดเจน

Vacuum Cold Brew ที่วางขายหน้าร้านโก๋จึงถือเป็น Signature อีกตัวหนึ่งที่ไม่ซ้ำแบบใครมาจนถึงวันนี้

 

เมื่อเลิกแผนส่งออก เราหันมาเรียนรู้เกี่ยวกับการตลาดยุค 4.0 ควบคู่ไปกับการวางระบบพัฒนาคุณภาพการผลิตให้มีความแม่นยำและเน้นไปที่การสามารถ ตรวจสอบย้อนกลับได้ (Traceability) โดยกำหนดให้กาแฟทุกถุงต้องสามารถตรวจย้อนถึงหม้อคั่ว (Roasted Batch) , Profile การคั่ว และผลการชิม (Cupping result) เพื่อประโยชน์ของการควบคุมคุณภาพ (Quality Control) และการพัฒนาคุณภาพ (Quality Development) ซึ่งถึงแม้ว่าจะเป็นการเพิ่มเนื้องานให้เราแต่ก็เชื่อมั่นว่ามันจะเป็นผลดีให้ทั้งลูกค้าและทีมงานในระยะยาวแน่นอน

การปรับปรุงระบบงานที่มุ่งเน้นคุณภาพกับกระบวนการสื่อสารที่สะท้อนการทำงานจริงของเราทั้งหมดนั้นกลับรวมกันเป็นกระบวนการทางการตลาด ในแบบฉบับของเราเอง

ผมถือว่าปีนี้เป็นปีที่ตนเองทำการตัดสินใจผิดพลาดครั้งใหญ่ ส่งผลให้เกิดความสูญเสียทางเศรษฐกิจขององค์กรไปไม่ใช่น้อย จึงเป็นบทเรียนสำคัญว่า โอกาส อาจจะเป็น วิกฤต ก็ได้ ถ้าหากเราไม่รู้จักทั้งตัวเองและตัวโอกาสดีพอ แต่อย่างไรก็ตาม ก็ยังถือว่าโชคดีที่เรากล้าตัดสินใจ หยุด ได้ทันเวลา และยอมถอยกลับมายังจุดที่เคยยืนอีกครั้งก่อนที่จะสูญเสียมากไปกว่านี้ ส่วนน้ำตาที่เสียไปก็ให้มันเป็นเครื่องเตือนใจในบทเรียนชีวิตให้คิดให้ดีก่อนจะทำอะไรอย่างนี้อีก

เราอาจไปได้ไม่ค่อยสวยกับตัวเลข ปีที่ 13 แต่เราก็ผ่านมันมาจนได้ และหวังว่าสิ่งที่เผิ่งผ่านไปจะทำให้เราเข้มแข็งขึ้นเพราะปีหน้าผมกำลังต้องเผชิญกับเรื่องใหญ่ๆอีกหลายอย่าง

รวมถึงเรื่อง 'การผ่าตัดทีมโก๋' ครั้งใหญ่!

 

 

 




โก๋ครบโหล

โก๋ครบโหล(1) ปีที่หนึ่ง ..หัดชง
โก๋ครบโหล(2) ปีที่สอง รักระหว่างรบ
โก๋ครบโหล (3) ปีที่สาม ตะลุยเขาวงกต
โก๋ครบโหล (4.1) ปีที่สี่ โก๋รีแบรนด์ และกำเนิดปรีดา (ตอน 1)
โก๋ครบโหล (4.2) ปีที่สี่ โก๋รีแบรนด์ และกำเนิดปรีดา (ตอน 2)
โก๋ครบโหล (5) ปีที่ห้า สร้างรหัสพันธุกรรม
โก๋ครบโหล (6) ปีที่หก Red Ocean
โก๋ครบโหล (7) ปีที่เจ็ด อำลาสวนดอก
โก๋ครบโหล(8) ปีที่แปด ห้องรับแขก
โก๋ครบโหล (9) ปีที่เก้า กระบวนท่าเดียวหนึ่งหมื่นครั้ง
โก๋ครบโหล (10) ปีที่สิบ ธรรมดาเป็นพิเศษ
โก๋ครบโหล (11) ปีที่สิบเอ็ด ปลูกต้นไม้ให้หนองน้ำ
โก๋ครบโหล(12) กลับบ้าน...สร้างโรงคั่วปรีดา
โก๋ครบโหล (14) ปีที่14 ท่านรู้ได้อย่างไรว่ามันเป็นโชคร้าย?