ReadyPlanet.com
bulletเราอยู่ที่นี่ .. เรามีกาแฟดีอยู่ที่บ้าน
dot
Member Login
ชื่อผู้ใช้ :
รหัสผ่าน :
เข้าสู่ระบบอัตโนมัติ :
bullet ลืมรหัสผ่าน
bullet สมัครสมาชิก
dot
bulletวิธีการสั่งซื้อและเงื่อนไข
bulletยืนยันการชำระเงิน
dot
Shopping cart
dot
จำนวน : 0 ชิ้น
ราคา : 0.00บาท
bullet ดูสินค้า
bullet ชำระเงิน
bulletผลตรวจวิเคราะห์คุณภาพทางห้องปฏิบัติการ
bulletชงกาแฟง่ายๆ ด้วยตัวเอง
dot
Search


  [Help]
dot


เวลา..ว่าง


เวลาว่าง (1) มีประโยชน์ก็ตอนว่างนี่แหละ

หากเพียงแต่เรามีพื้นที่ว่าง..ผู้คนก็ยังสามารถก้าวเข้ามา

ไม่ว่าจะ “เวลาว่าง” หรือ “พื้นที่ว่าง” ล้วนแต่เป็นความจำเป็นของการ “เกิดประโยชน์” แบบต่างๆ

แม้แต่ “ถ้วยกาแฟ” ยังจำเป็นต้องว่างเสียก่อน จึงจะสามารถบรรจุน้ำกาแฟที่หอมหวานของเราท่าน

ว่ากันถึงที่สุด...จริงหรือไม่ว่าหากคนขายกาแฟไม่มีหัวใจที่ “ว่าง” พอ แล้วจะเอาพื้นที่ส่วนใดไปบรรจุผู้คนที่รอนแรมอยู่กลางถนน?

ความว่างชนิดท้ายสุดนี่สำคัญมากเพราะอาจเป็นตัวชี้เป็นชี้ตายให้กับธุรกิจและชีวิตของคนทำงานอย่างเราเลยทีเดียว!

เวลาว่าง (2) ทัวร์ลง

 สำหรับผม การเยี่ยมชมธุรกิจก็เป็นเรื่องดีและคงเป็นเรื่องปฏิเสธได้ยาก แต่คงจะเป็นเรื่องดียิ่งขึ้นไปอีกถ้าหากการเปิดเข้าชมนั้นเป็นไปเพื่อ “มิตรภาพ” มิใช่ “ธุรกิจ” เหมือนอย่างเช่นวันที่ผมต้อนรับน้องๆครั้งนี้

 

จากครั้งที่เคยเป็นลูกค้ากันยาวนาน ผ่านมาถึงวันนี้ก็กลายเป็นเพื่อนฝูง จนกระทั่งสามารถขอร้องแกมบังคับให้ผมเปิดบ้านให้มาเยี่ยมเยือนได้

ดวงจันทร์ของนางชี1เวลาว่าง (3) ดวงจันทร์ของนางชี1

 แต่เดิม...เราเคยนิยาม “ปรีดา” ว่าคือ “ความสุข” ของผู้คนที่เกิดจากการดื่มกาแฟที่คนทำตั้งอกตั้งใจคั่วออกมาสุดฝีมือ ความสนุกสนาน ตื่นเต้น กระปรี้กระเปร่าที่สัมผัสได้นั้นก็คล้ายการได้โลดแล่นไปในเทพนิยายเมื่อตอนวัยเด็กนั่นกระมัง โลโก้ที่สื่อออกมาเมื่อครั้งนั้นจึงเป็นรูปเด็กผู้ชายบินลัดผ่านดวงจันทร์ในยามค่ำคืนอันเป็นเวลาจินตนาการฝันหวานของเด็กๆ


เมื่อมาถึงวันที่มีอายุมากขึ้น ประสบการณ์บอกผมว่ากาแฟไม่ได้มีแค่เรื่องสนุกสนาน ฟรุ้งฟริ้ง หากแต่ยังมีความเหน็ดเหนื่อย ความบากบั่น และความสัมพันธ์กับสิ่งต่างๆอีกมากมาย ..หลากหลายห้วงอารมณ์ปะปนกันไป สรุปรวมออกมาว่า “กาแฟ” นั้นเกี่ยวข้องกับเรื่องของ “ใจ” อยู่ไม่น้อย

 

ผมกลับมาตั้งคำถามง่ายๆว่า… “ใจ” ชนิดใดที่สร้าง “กาแฟ” ดีๆออกมาให้แก่โลก?

ในทางกลับกัน…. ใช่หรือไม่ว่า “กาแฟ”  ดีๆนั้นก็อาจสามารถสร้าง “ใจ” ชนิดดังกล่าวได้เช่นกัน?

เวลาว่าง (4) ดวงจันทร์ของนางชี 2

 เมื่อมุ่งมั่นจดจ่ออยู่ในการทำกาแฟ ...ผลที่สุดก็กลับกลายบังเกิดเป็นความว่างชนิดหนึ่งขึ้น! คือว่างจากความรู้สึกว่ามีตัวเอง มีความชอบใจหรือไม่ชอบใจ หรือแม้กระทั่งเรื่องกำไรหรือขาดทุน!?


“การทำงานด้วยจิตว่าง” คือปรัชญาการทำงานที่เป็นทั้งวิถีและเป้าหมายของเรา...โดยมีความปลอดโปร่ง หรือความ “ปรีดา” เป็นผลลัพธ์

 

และนี่คือตัวตนของเรา ในวิถีที่มุ่งกำจัด “ตัวตน”


 

เวลาว่าง (5) เบ้าหลอม
เวลาว่าง (6) ดวงจันทร์ในอ่างล้างแก้ว

 ล้างแก้วล้างจาน...เป็นตำแหน่งงานที่คล้ายต่ำต้อย แต่แท้จริงแล้วคือตำแหน่งอันสำคัญของผู้ที่พร้อมจะ “อยู่เบื้องหลัง”

 

หากไม่รีบล้าง ก็อาจหมุนเวียนภาชนะได้ไม่ทันการณ์

หากไม่ระมัดระวัง ..แก้วอาจจะแตกจนถึงกับทำให้คนล้างเลือดตกยางออก

หากไม่ละเอียดถี่ถ้วน...คราบสกปรกก็อาจยังคงตกค้าง เป็นความเสี่ยงต่อสุขภาพของลูกค้า

 

ที่สำคัญ..แทบไม่มีใครจำได้ว่าคนล้างเป็นใคร? ผลงานที่ทำไปจึงมักไม่ปรากฏอยู่ในรายชื่อเกียรติยศใดๆ

 

สำหรับผม งานล้างแก้วล้างจานในร้านกาแฟนี่เองที่เป็นตัววัด “สปิริต” ของคนทำงาน และทั้งยังเป็นงานขัดเกลาผู้คนที่ดีที่สุด

เวลาว่าง (7) หลงรัง

 คนหนุ่มสาวจากไปเมืองใหญ่ ใช้ชีวิตเป็นฟันเฟืองในโรงงานอุตสาหกรรม สุดท้ายเกษียณตัวเองออกมาอย่างเฟืองชำรุด!!  ทักษะที่ได้ติดตัวมาก็น้อยเกินกว่าจะนำมาใช้เริ่มต้นชีวิตใหม่ในบ้านเกิด ..ความถนัดทีแสนจะเฉพาะทางอย่างประกอบแผงวงจร หรือ ตรวจสภาพเลนส์แว่นตา จะเอามาประยุกต์ใช้นอกโรงงานยังไงก็นึกไม่ออก

 

ครั้นจะกลับมาช่วยงานพ่อแม่..ก็เห็นว่าหนักว่ายากเกินกำลังไปเสียอีก สู้หางานรับจ้างข้างนอกไปเรื่อยๆดีกว่า

 

สิ่งที่แตกต่างอย่างชัดเจนระหว่าง รุ่นพ่อแม่ที่ยังทำงานในท้องถิ่น กับ รุ่นลูกที่ไปทำงานในโรงงานใหญ่ก็คือ กลุ่มแรกนั้น “สร้างงาน” ส่วนกลุ่มหลังนั้น “รับจ้าง” ทำงาน

เวลาว่าง (8) ความเห็นที่ถูกต้อง

 สำหรับผมแล้ว ธุรกิจก็เหมือนกับคน คือมีการเกิด การเติบโต มีอุปสรรค มีสุข มีทุกข์ มีแม้กระทั่ง “ความตาย”


เมื่อมองด้วยสายตาเช่นนี้...ความร่ำรวยมั่งคั่ง จึงไม่ใช่เป้าหมายทั้งหมดของธุรกิจ ในขณะที่ความทุกข์ยากขององค์กรก็ยังมีเหตุและปัจจัยคล้ายกับที่พบเจอในชีวิตของเราท่าน กระทั่งถึงที่สุดแล้ว การไม่เป็นไปดังใจหวังก็ต้องนับเป็นเรื่องปกติธรรมดาอย่างที่รู้จักกันในนามของ “อนิจจัง” และ “ทุกขัง”

 

การไม่มีลูกค้ามากพอ อาจเป็นปัญหาส่วนใหญ่ของร้านกาแฟ แต่หากมองให้ดี ไม่ว่าความเครียดในที่ทำงาน ความแก่งแย่งแข่งขันในองค์กร การทุจริตแบบต่างๆ การถูกตำหนิจากลูกค้า ความกดดันจากสภาวะเติบโตรวดเร็วเกินไป หรือแม้แต่ความเสี่ยงจากการไม่มีแผนรองรับสิ่งไม่คาดฝันก็เป็นปัญหาใหญ่ไม่น้อยไปกว่ากัน!


 

เวลาว่าง (9) เสือเฒ่า

 สิ่งที่เราร้องขอจากช่าง แทนที่จะทำให้งานเร็วขึ้นเนื่องจากลดงานฉาบลงไป กลับอาจทำให้เสียเวลาในการทำงานมากกว่า และใช้ “สมอง” หนักกว่า!

 

ข้อปัญหาต่อมาก็คือ ผมได้ยินมาว่าทีมช่างปูนทีมนี้ ฝีมือออกจะ “ธรรมดา!” ดังนั้นการให้โจทย์ที่ยากกว่าปกติจึงเท่ากับพาเอางานของเราไปอยู่ในความเสี่ยงหรือไม่? เอาง่ายๆว่าถ้าได้ผนังบูดๆเบี้ยวๆแล้วจะทำยังไง?


เวลาว่าง (10) เส้นทางตัดใหม่

 “คนส่วนใหญ่ไม่สามารถทำตามฝันได้เพราะมองไม่เห็นหนทางก็เลยหยุดความพยายามอยู่แค่นั้น แต่คนที่ทำสำเร็จมักคือคนที่ลงมือสร้างทางนั้นขึ้นมาเองด้วยมือ จนในที่สุดแล้วหนทางที่ไม่เคยมีอยู่ก็กลับเกิดขึ้นจริง เราเรียกว่า เส้นทางตัดใหม่” ผมตอบ


หากจะสังเกตให้ดี  ‘การประสบความสำเร็จ’ กับ ‘การเป็นนักบุกเบิก’ นั้นมักจะเกี่ยวข้องกันอยู่เสมอ


 

เวลาว่าง (11) รากเหง้า

 ที่โรงคั่วกาแฟปรีดา...มีของเก่าหลายชิ้นถูกนำกลับมาใช้งานอีกครั้งหลังจากถูกทิ้งร้างอยู่กลางอู่ซ่อมรถนานหลายปี


ชุดบานหน้าต่างไม้สักสามบานพร้อมช่องแสงในสภาพเกือบสมบูรณ์ถูกติดตั้งอย่างงามสง่าที่ผนังด้านหน้า, คานไม้สักหนาเกือบ2นิ้วจำนวนหลายท่อนถูกประกอบขึ้นใหม่เป็นคานและเสารับหลังคาระเบียง, ไม้ปาร์เก้พื้นเดิมแปลงร่างมาเป็นโต๊ะกลางสำหรับประชุมงานและชิมกาแฟเพื่อพัฒนาผลงาน, ส่วนตู้เครื่องมือช่าง เราก็เอากลับมาใช้เป็นตู้เก็บอุปกรณ์และสารกาแฟตัวอย่าง ฯลฯ

 

เสาเหล็ก i beam, โครงหลังคา และกระเบื้องมุง เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์เป็นของเก่าที่ทำมาตั้งแต่ยุครุ่งเรืองของเรา!

 

กระทั่งการก่อผนังอิฐบล็อคแบบโชว์แนวที่ทำขึ้นมาใหม่..ก็ยึดสไตล์มาจากผนังห้องฟิตเครื่องยนต์!

 

หากข้าวขอ่งเก่ามีชีวิต พวกเขาคงดีใจที่ได้กลับมามีประโยชน์และมีคงมีชีวิตชีวาไม่น้อย ตอนที่ ‘ช่างเกียรติ’ กำลังแปรรูปไม้เก่าอยู่นั้น ผมบอกว่าถึงจะเหลือสภาพผุพังติดมาบ้างก็ไม่เป็นไร ขอให้ยังมีความแข็งแกร่งมากพอจะใช้งานก็ขอให้เอาออกมาใช้ ..ยังดีกว่าทิ้งขว้างกันไป


 

เวลาว่าง (12) เราจะสูญพันธุ์อย่างมีศักดิ์ศรี

ปัญหาในโลกของเรา เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ก็เป็นปัญหาในชีวิตประจำวัน อากาศร้อนรายวันก็เพราะเราช่วยกันสร้างปัญหากันรายวันเช่นกัน

 

การพยายามคิดแก้ปัญหาระดับโลกด้วยลำพังคนตัวเล็กๆอาจแทบเป็นไปไม่ได้ก็จริง แต่โดยฐานะของปัจเจกชน..เราสามารถทำตัวเองให้ “ไม่เป็นปัญหา” หรือ “ไม่เพิ่มปัญหา” ได้ ซึ่งหากจะมองให้ลึก หากทุกคนมีสำนึกร่วมกัน ความไม่เพิ่มปัญหาจะมีพลังมากจนสามารถเรียกได้ว่า “การลดปัญหา”

 

ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง..จะว่าไปแล้วก็มีส่วนสร้างโลกร้อนกันอยู่ไม่น้อย ไม่ว่าจะพลังงานที่ใช้ หรือขยะที่ก่อ แค่เราใส่ใจมองสักหน่อยก็จะพบ “งาน” รายรอบตัวเต็มไปหมด ..ค่อยทำค่อยแก้กันไปวันละเรื่องสองเรื่องก็คงจะสร้างประโยชน์ได้เอาการ

 

หันกลับมามองที่บ้าน..การคว้าจอบคว้าเสียมมาขุดปลูกต้นไม้ได้เพียงสองสามต้นตามแต่พื้นที่จะอำนวย ก็อาจจะยังดีกว่านั่งมองข่าวภัยแล้งกันตาปริบๆ

 

เราอาจกำลังจะสูญพันธุ์ก็จริง แต่อย่างน้อย..


เราก็จะสูญพันธุ์อย่างมีศักดิ์ศรี!

เวลาว่าง(13) เต่า

 สำหรับผม ..การไม่ขายแฟรนไชส์นั้นไม่ใช่เพราะหยิ่งหรือเรื่องมากอันใด หากแต่รู้ดีว่าวิถีชีวิตที่ลำปางนี้มีความหมายกับผมมากเกินกว่าจะยอมเสียไปแม้บางส่วนเพื่อ “โอกาสทางธุรกิจ” แค่คิดว่าต้องเดินทางไปไกลบ้านเพียงลำพังสักสามสี่วันผมก็เหงาล่วงหน้าไปแล้ว


เวลาว่าง(14)ถ้วยว่าง

 แล้วความประเสริฐของกาแฟนั้นควรเป็นอย่างไร? ใช่หรือไม่เพียงแค่พาคนกินให้มีความสุขได้นั่นก็นับว่าดีงามมากแล้ว


แต่เมื่อวันที่มีคนเกิดไม่ชอบใจ ก็ไม่มีความสุข พอพูดวิจารณ์ว่าไม่อร่อย คนชงก็ไม่มีความสุข พอพูดจาโต้ตอบอย่างมีอารมณ์ ...ก็เลยพากันไปสู่ “ความทุกข์” จนได้

ได้คำชมเราก็ดีใจ แต่หากถ้วยไหนมีคนติว่าไม่อร่อย เรารับได้ไหม? ปัญหาจะเกิดหรือไม่ก็ตอนนี้เอง

 

พื้นที่ชีวิตเวลาว่าง(15) พื้นที่ชีวิต

 เบื้องหลังความสำเร็จของงานนี้ ไม่ได้มีเพียงแค่ ‘ปุ๊ก’  ‘เต้’ สถาปนิกหนุ่ม หรือ ‘ช่างรัญ’ เสือเฒ่า แต่ยังมีน้องๆร้านโก๋ที่คอยเป็นกำลังหลักคอยดูแลร้านแทนผมอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง และยังมีกำลังใจจากลูกค้าและผู้คนรอบข้างอีกมากมายที่คอยเป็นห่วงเป็นใยถามใถ่อยู่เสมอ ..ถึงขนาดพ่อตาแม่ยายยังบินจากกรุงเทพฯมาตรวจดูผลงานเลยทีเดียว (ฮา) ทั้งสองท่านดูตื่นเต้นกับงานคราวนี้มากไม่น้อยไปกว่าเรา ประโยคแรกที่แม่ยายเอ่ยเมื่อพบหน้ากันก็คือ “เหนื่อยไหมกี้” แทบทำให้ผมหายเหนื่อยไปเลย

 

โรงคั่วไม่สร้างในวันเดียว และยิ่งไม่ได้สร้างด้วยคนเดียวจริงๆ

หน้า 1/1
1
[Go to top]