ReadyPlanet.com
bulletเราอยู่ที่นี่ .. เรามีกาแฟดีอยู่ที่บ้าน
dot
Member Login
ชื่อผู้ใช้ :
รหัสผ่าน :
เข้าสู่ระบบอัตโนมัติ :
bullet ลืมรหัสผ่าน
bullet สมัครสมาชิก
dot
bulletวิธีการสั่งซื้อและเงื่อนไข
bulletยืนยันการชำระเงิน
dot
Shopping cart
dot
จำนวน : 0 ชิ้น
ราคา : 0.00บาท
bullet ดูสินค้า
bullet ชำระเงิน
bulletผลตรวจวิเคราะห์คุณภาพทางห้องปฏิบัติการ
bulletชงกาแฟง่ายๆ ด้วยตัวเอง
dot
Search


  [Help]
dot


เส้นทางสายไหน(4)คนไม่สำคัญนั้นสำคัญ

เส้นทางสายไหน (4) คนไม่สำคัญนั้นสำคัญ


ปัญหาในงานของเราส่วนใหญ่นั้นมักไม่พ้นเรื่อง “คน” ยิ่งมากคนก็ยิ่งต้องแก้ปัญหาเรื่องนี้มากขึ้นทุกที

รากของปัญหาส่วนใหญ่ที่สร้างให้เกิดความขัดแย้งระหว่างเพื่อนร่วมงานนั้นคือ “การมีตัวตน” หรือที่ท่านอาจารย์พุทธทาสเรียกง่ายๆว่า “ตัวกู ของกู” นั่นเอง

คนชงกาแฟหรือบาริสต้า ยิ่งมีประสบการณ์ก็อาจเกิดความรู้สึกเชื่อมั่น เก่งกาจ เริ่มคิดว่าเรารู้มาก เห็นมาก ดังนั้นจึง “สำคัญมาก” ..ซึ่งผมเชื่อว่ามีร้านกาแฟไม่น้อยที่ต้องเจอกับปัญหากูก็เก่ง มึงก็เก่ง จนพาลเกิดแบ่งพรรคแบ่งพวกหรือหวงวิชาเพื่อรักษาความสำคัญของตัวเองของรุ่นพี่ บางกรณียังเคยเจอถึงขั้นชงแบบหนึ่งให้ลูกค้าถูกใจแต่บอกเพื่อนร่วมงานว่าชงอีกแบบ พอมาถึงคราวที่เพื่อนมาชงให้ลูกค้าคนเดียวกันก็เลยกลายเป็นชงผิดไปจากความคาดหวังเดิมของลูกค้า แล้วก็โดนตำหนิ เสียหายทั้งคนเสียหายทั้งร้าน!

ในมุมมองของผม การหล่อหลอมเพื่อสร้างวัฒนธรรมการไม่ยึดถือเอาตัวเองเป็นที่ตั้ง แต่ให้ยึดประโยชน์ของส่วนรวมเป็นหลัก จึงเป็นสิ่งจำเป็นลำดับแรกของการสร้างทีมงานร้านกาแฟที่ดี 

ประโยชน์ของส่วนรวมที่ว่านี้หมายถึงส่วนรวมจริงๆ ไม่ใช่แค่ประโยชน์ของร้านหรือประโยชน์ของลูกค้าแต่เป็นประโยชน์ของทุกคน

เครื่องมือที่ใช้หล่อหลอมมีอยู่สามอย่าง ได้แก่ คำชม คำตำหนิ และคำสอน 

คำชม คือการบอกให้รู้ในสิ่งที่องค์กรต้องการเห็น ต้องการให้เกิดขึ้น 

ชม ในสิ่งที่เราเห็นว่าถูกต้อง น่ายกย่อง เช่น การให้ความเคารพผู้คน ความขยัน ความเป็นผู้มีน้ำใจ ซึ่งล้วนต้องเกี่ยวข้องกับความไม่คิดว่าตัวเองเป็นคนสำคัญแต่ให้ความสำคัญกับผู้อื่น และงานที่อยู่เบื้องหน้า

คำตำหนิ คือการบอกให้คนทำงานรู้ว่าอะไรคือสิ่งที่องค์กรของเราไม่ต้องการให้เขาทำ

ตำหนิ ในสิ่งที่เราเห็นว่าไม่สมควร เช่น การนินทาลูกค้า การไม่ทำตามระเบียบข้อตกลงที่มีร่วมกันในร้าน การเอาเปรียบผู้อื่น การอวดเก่ง ซึ่งมีสาเหตุจากการไม่เข้มงวดตนเอง ไม่ให้ความเคารพผู้อื่น และละเลยประโยชน์ของส่วนรวม

คำสอน นั้นคือคำอธิบายให้เข้าใจแจ่มแจ้ง ทำให้รู้ว่าการอวดตัว ถือดี นั้นแท้จริงแล้วมันทำลายตัวผู้นั้นเองได้อย่างไร ซึ่งหากเรียบเรียงความคิดด้วยตนเองให้ดีก่อนสอนแล้ว เชื่่อว่าคำสอนนั้นต้องได้ผลไม่น้อย และคำสอนที่ดีที่สุดก็คงหนีไม่พ้น “การทำให้เห็นเป็นตัวอย่าง”

สามสิ่งนี้เมื่อเกิดขึ้นนานวันเข้า เราก็จะได้ผลเป็น "ค่านิยม" ขององค์กร

ผมดีใจที่การเดินเก็บโต๊ะ เดินเสิร์ฟกาแฟด้วยความสุขของเจ้าของร้านอย่างผมและคุณปุ๊ก(ภรรยา)นั้น ช่วยทำให้เด็กๆในร้านทุกคนได้เห็นภาพว่าร้านกาแฟที่ดีนั้นอาจสามารถสร้างขึ้นได้ด้วยงานพื้นฐานอย่างการเสิร์ฟนี้ได้อย่างไร และการไม่ยึดติดในยศ ตำแหน่งนั้นช่วยให้พวกเราทุกคนทำงานได้ราบรื่น สนุกสนานเพียงใด 

เรื่องการเป็นคนไม่สำคัญนี้
จึงสำคัญมาก

 




เส้นทางสายไหน

เส้นทางสายไหน(1) เฮือกสุดท้ายในดงท้อ
เส้นทางสายไหน (2) คำตอบอยู่ที่นี่
เส้นทางสายไหน (3) กาแฟขม?
เส้นทางสายไหน(5)ความรักในอาชีพ
เส้นทางสายไหน(6) โยนลูกบอลไปยังที่ว่าง!
เส้นทางสายไหน(7) “สันโดษ” คาถาเด็ด
เส้นทางสายไหน(8) ผลิตภัณฑ์ที่ยอดเยี่ยม!
เส้นทางสายไหน(9) คู่ต่อสู้
เส้นทางสายไหน(10) ความสูญเสีย
เส้นทางสายไหน(11) กาแฟกับวัตถุนิยม
เส้นทางสายไหน(12) ไม่เอ่ย ไม่ปล่อย?
เส้นทางสายไหน(13) ลูกค้าเคยเป็นพระเจ้า
เส้นทางสายไหน(14) ที่ชงกาแฟมิใช่เครื่องจักร ..ที่ชงกาแฟคือ "คน"
เส้นทางสายไหน (17) ฟันเคียวฉับลงไป!
เส้นทางสายไหน (18) จุดไม่ขาย
เส้นทางสายไหน (19) แบรนด์บ้าน
เส้นทางสายไหน(20) เป็นให้จริงในสิ่งที่พูด’เสมอ’
เส้นทางสายไหน(21) นายทุนคุณแม่
เส้นทางสายไหน(22) หนึ่งอาทิตย์หนึ่งคำถาม
เส้นทางสายไหน(23) คณิตศาสตร์ของกาแฟ
เส้นทางสายไหน(24) งานที่มีแต่เราเท่านั้นที่ทำได้
เส้นทางสายไหน(25) สิ่งที่ดีที่สุด ณ ขณะนี้
เส้นทางสายไหน(26) กากกาแฟร่วมบุญ
เส้นทางสายไหน(27) บทสนทนาอันอบอุ่น