ReadyPlanet.com
bulletเราอยู่ที่นี่ .. เรามีกาแฟดีอยู่ที่บ้าน
dot
Member Login
ชื่อผู้ใช้ :
รหัสผ่าน :
เข้าสู่ระบบอัตโนมัติ :
bullet ลืมรหัสผ่าน
bullet สมัครสมาชิก
dot
bulletวิธีการสั่งซื้อและเงื่อนไข
bulletยืนยันการชำระเงิน
dot
Shopping cart
dot
จำนวน : 0 ชิ้น
ราคา : 0.00บาท
bullet ดูสินค้า
bullet ชำระเงิน
bulletผลตรวจวิเคราะห์คุณภาพทางห้องปฏิบัติการ
bulletชงกาแฟง่ายๆ ด้วยตัวเอง
dot
Search


  [Help]
dot


เส้นทางสายไหน(11) กาแฟกับวัตถุนิยม

เส้นทางสายไหน(11) กาแฟกับวัตถุนิยม 

“ความต้องการสูงสุดในชีวิตของนายคืออะไร?” เอ้เพื่อนผมผู้เป็นนักขายตรงจากค่ายใหญ่แห่งหนึ่งตั้งคำถามมาตรฐานขึ้นในสายวันหนึ่ง “เราต้องการที่จะ ‘ไม่ต้องการ’ “ ผมตอบ..ไม่ได้ตั้งใจเล่นสำนวนเพราะผมคิดของผมอย่างนั้นจริงๆ


เอ้ : “แล้วการทำร้านกาแฟให้สิ่งท
ี่นายต้องการได้หรือเปล่า? ธุรกิจของเราให้อิสระทางการเงินได้ แล้วนายก็จะสามารถทำอะไรต่อจากนั้นก็ได้” 

ผม : “ตอนนี้เราก็มีความสุขดีกับ
การเห็นมันค่อยๆเติบโตไปเรื่อยๆ มีลูกน้อง มีลูกค้าที่รักใคร่กันดี คือวิถีนี้มันสวยงามอยู่แล้ว ส่วนเรื่องอิสระทางการเงินนั้นมันก็ดีอยู่ แต่เราว่าทำร้านกาแฟก็สามารถมีอิสระทางการเงินได้” 

เอ้ : “การสร้างร้านให้เติบโตขึ้น
มันก็เป็นความต้องการอย่างหนึ่งอยู่ดี ซึ่งไม่พ้นจากวิถีทุนนิยม/ วัตถุนิยม ดังนั้นการทำร้านกาแฟกับเป้าหมายที่นายเรียกว่า “ความไม่ต้องการ” ก็ดูจะเป็นคนละเรื่องกันนะ” 

ผม : “หากดูรวมๆ..ร้านกาแฟสมัยนี
้อาจจะเป็นส่วนหนึ่งของกระแสวัตถุนิยม บริโภคนิยมจริง แต่เราสามารถทำให้การทำธุรกิจกับการงอกงามทางปัญญานั้นเป็นเรื่องเดียวกันได้ ซึ่งมันก็กำลังดำเนินอยู่ พูดง่ายๆว่า ปัญญามันงอกขึ้นมาในเสื้อผ้าของร้านกาแฟ” 

...ผมกับเอ้ต้องมีวิวาทะเกี
่ยวกับเรื่องทำนองนี้อยู่เป็นประจำ ซึ่งผมเห็นเป็นเรื่องสนุกเพราะเท่ากับได้สอบทานทบทวนความเข้าใจของตัวเองว่าแม่นยำพอจะไปถกกับใครๆเขาได้ไหม และในบางครั้งเรายังอาจจะได้ความคิดดีๆจากเพื่อนผู้ร่วมเสวนาอีกด้วย

กลับมาฉุกคิดเกี่ยวกับการทำ
ร้านกาแฟกับความเป็น “วัตถุนิยม” ซึ่งยึดโยงระหว่าง “ความสุข” กับ “การยึดครองหรือเสพวัตถุ”อย่างเหนียวแน่น...ผมตั้งคำถามกับตัวเองว่า...

ร้านกาแฟจำเป็นต้องวัตถุนิย
มหรือไม่?...ผมคิดว่าไม่จำเป็น!



จริงอยู่ว่ากาแฟเป็นเรื่องข
องการดื่มกินหรือเรียกว่าการ “เสพ” แต่บางคนยิ่งดื่มยิ่งสนุกฟุ้งซ่าน บางคนยิ่งดื่มก็ยิ่งสงบ รำงับ!?

คนขายกาแฟ บางคนยิ่งขายได้ก็ยิ่งเมามั
น แต่บางคนยิ่งขายกลับยิ่งโอนอ่อนยิ่งถ่อมตน!?

ดังนั้นการทำกิจการงานใดก็ต
ามของมนุษย์บางครั้งมองเพียงรูปแบบทั่วไปอาจไม่สำคัญเท่ากับมองเข้าไปให้ลึกว่า “ผู้ทำงานนั้นเขาทำด้วยจิตใจ หรือความรู้สึกชนิดใด?” อย่างกรณีวัตถุนิยมนี้ หากทั้งคนขายและคนกินทำแบบหลงๆ มันก็หลงๆ หากทำแบบฉลาด มันก็ฉลาด

จำได้ว่าวันนั้นผมจบการสนทน
ากับเอ้ทำนองว่า..

“เป้าหมายของเราคือการเป็นม
ีดที่คมบาง โดยเราก็คอยลับมีดอยู่ทุกวัน...นายว่ามันสอดคล้องกันไหม?”

หมายเหตุ : ที่จริงแล้วระหว่างผมกับเพื
่อน เรามักจะพูดกันด้วยภาษาพ่อขุนฯกัน แต่เพื่อความสบายใจของผู้อ่านจึงต้องปรับแต่งถ้อยคำเล็กน้อยครับ




เส้นทางสายไหน

เส้นทางสายไหน(1) เฮือกสุดท้ายในดงท้อ
เส้นทางสายไหน (2) คำตอบอยู่ที่นี่
เส้นทางสายไหน (3) กาแฟขม?
เส้นทางสายไหน(4)คนไม่สำคัญนั้นสำคัญ
เส้นทางสายไหน(5)ความรักในอาชีพ
เส้นทางสายไหน(6) โยนลูกบอลไปยังที่ว่าง!
เส้นทางสายไหน(7) “สันโดษ” คาถาเด็ด
เส้นทางสายไหน(8) ผลิตภัณฑ์ที่ยอดเยี่ยม!
เส้นทางสายไหน(9) คู่ต่อสู้
เส้นทางสายไหน(10) ความสูญเสีย
เส้นทางสายไหน(12) ไม่เอ่ย ไม่ปล่อย?
เส้นทางสายไหน(13) ลูกค้าเคยเป็นพระเจ้า
เส้นทางสายไหน(14) ที่ชงกาแฟมิใช่เครื่องจักร ..ที่ชงกาแฟคือ "คน"
เส้นทางสายไหน (17) ฟันเคียวฉับลงไป!
เส้นทางสายไหน (18) จุดไม่ขาย
เส้นทางสายไหน (19) แบรนด์บ้าน
เส้นทางสายไหน(20) เป็นให้จริงในสิ่งที่พูด’เสมอ’
เส้นทางสายไหน(21) นายทุนคุณแม่
เส้นทางสายไหน(22) หนึ่งอาทิตย์หนึ่งคำถาม
เส้นทางสายไหน(23) คณิตศาสตร์ของกาแฟ
เส้นทางสายไหน(24) งานที่มีแต่เราเท่านั้นที่ทำได้
เส้นทางสายไหน(25) สิ่งที่ดีที่สุด ณ ขณะนี้
เส้นทางสายไหน(26) กากกาแฟร่วมบุญ
เส้นทางสายไหน(27) บทสนทนาอันอบอุ่น