ReadyPlanet.com
bulletเราอยู่ที่นี่ .. เรามีกาแฟดีอยู่ที่บ้าน
dot
Member Login
ชื่อผู้ใช้ :
รหัสผ่าน :
เข้าสู่ระบบอัตโนมัติ :
bullet ลืมรหัสผ่าน
bullet สมัครสมาชิก
dot
bulletวิธีการสั่งซื้อและเงื่อนไข
bulletยืนยันการชำระเงิน
dot
Shopping cart
dot
จำนวน : 0 ชิ้น
ราคา : 0.00บาท
bullet ดูสินค้า
bullet ชำระเงิน
bulletผลตรวจวิเคราะห์คุณภาพทางห้องปฏิบัติการ
bulletชงกาแฟง่ายๆ ด้วยตัวเอง
dot
Search


  [Help]
dot


Roast and Learn (6) My Way

Roast and Learn (6) My Way

10 ปีก่อน...

เราจัดเตรียมกาแฟ Original Blend ผลิตภัณฑ์เพียงหนึ่งเดียวที
่มีใส่กระเป๋าไปหลายถุง พากันออกเดินทางจากลำปางไปหาลูกค้าที่กรุงเทพฯ จากนั้นก็ไปศรีราชา ข่าวว่าเขากำลังหากาแฟที่จะใช้กับร้านกาแฟเปิดใหม่ แต่ร้านกาแฟเปิดใหม่คงยังไม่สามารถฝากชีวิตไว้กับโรงคั่วกาแฟหน้าใหม่ได้.....งานนั้นเราไม่ได้ลูกค้า

เรากลับมาพิมพ์โบร์ชัวร์แนะ
นำตัว จัดทำชุดทดลองชิม และถุงแบบมาตรฐานบรรจุ 250 กรัม พากันขับรถออกจากบ้านลำปางอีกครั้งเพื่อไปหาลูกค้าที่เชียงใหม่ ที่นั่นมีร้านกาแฟมากมาย ทั้งอยู่ไม่ไกล เราน่าจะได้ลูกค้าบ้างสักเจ้า ขับตระเวนไปเรื่อย พอถึงร้านไหนน่าสนใจก็จอด ปุ๊กวิ่งลงจากรถเข้าไปแนะนำตัวอย่างรวดเร็วพร้อมกับฝากชุดทดลองพร้อมกับโบร์ชัวร์ไว้เผื่อสนใจติดต่อกลับ เราเข้าออกร้านกาแฟทั้งวัน คิดว่าคงมีใครโทรกลับมาคุยบ้าง...แต่ก็ไม่มี

“เราทำราคาให้ต่ำกว่าท้องตล
าดดีไหม? เรายังไม่มีชื่อใครเขาจะสนใจ ยิ่งเขาเห็นราคาก็เลิกคุยต่อไปเลย” ผมปรึกษา
“ต้นทุนสารกาแฟเราแพงนะ ถ้าซื้อได้ถูกก็ว่าไปอย่าง แล้วทำราคาต่ำอย่างนั้นจะคุ
้มเหนื่อยตัวเหรอ?” ปุ๊กแย้ง

ในที่สุด...ด้วยราคาที่ใกล้
เคียงกับตลาด เราก็ได้ลูกค้ามาสองเจ้า เป็นร้านแผงลอยขายนมสดหน้าสวนสาธารณแห่งหนึ่งและอีกเจ้าเป็นร้านกาแฟในมหาวิทยาลัย นอกนั้นออเดอร์ที่เหลือเกือบทั้งหมดเป็นของ “โก๋กาแฟ” เจ้าเก่าของเราเอง ผมคั่วด้วยเครื่องกาแฟ Handmade ตัวแรก ผ่านไปได้ปีสองปีเราสองคนจึงได้ข้อสรุปเกี่ยวกับโมเดลโรงคั่วกาแฟปรีดาที่ชัดเจนขึ้น

“เราคงไม่เหมาะกับงานขายส่ง
หรอก เวลาร้านกาแฟเขาต่อรองราคาก็กังวลใจทุกที แล้วยิ่งเวลาออเดอร์ก็จะออเดอร์กันตอนกาแฟจวนหมดสต๊อก ถ้าไม่รีบคั่วรีบส่งเขาก็จะไม่มีใช้ ...ยิ่งทำยิ่งเครียด” ปุ๊กบ่น

เราลองเปิดเว็บไซต์เพื่อขาย
ปลีกกันเองในชื่อ www.preda-roastinghouse.com มีลูกค้าเข้ามาเรื่อยๆถึงแม้จะไม่มากมายอะไรแต่เรากลับพบว่านี่คือร้านกาแฟอีกร้านหนึ่งของเรา เวลาใครมีปัญหาเรื่องการชงกาแฟหรือวิธีการเก็บรักษา เราก็ได้ให้คำแนะนำกันไป หากรสชาติกาแฟเพี้ยนลูกค้าก็จะคอมเมนท์กันทันทีอย่างตรงไปตรงมา ถึงแม้ว่าแต่ละออเดอร์จะมีขนาดมูลค่าไม่มากแต่หลายออเดอร์รวมกันก็พอได้ยอดอยู่ ที่สำคัญ...เราไม่ต้องเจรจาต่อรองราคาซึ่งเป็นบทบาทที่ผมไม่ถนัดเอาเสียเลย รู้สึกว่างานขายปลีกแบบนี้เป็นแนวถนัดที่เหมาะกับเราสองคนมากกว่า

นับแต่นั้นมา งานขายรายย่อยจึงได้กลายเป็
นงานขายหลักของโรงคั่วของเรา ลูกค้าที่เป็นขาประจำสามารถวางแผนการสั่งซื้อของตัวเองให้สัมพันธ์ระหว่างรอบคั่วประจำอาทิตย์ของเรากับสต๊อกกาแฟในห้องครัวที่บ้าน ทำให้ได้ดื่มกาแฟที่สดใหม่อยู่เสมอ บางทียังน่าจะใหม่กว่าไปซื้อทานนอกบ้านเสียอีก คนขายไม่เครียด คนกินแฮปปี้

โมเดลของเรามีหัวใจสำคัญข้อหนึ่งอยู่ตรงที่... "No Trader" หรือการไม่ขายผ่านพ่อค้าคนกลาง ซึ่งทำให้กาแฟปรีดามีราคาที่ไม่ถูก (สำหรับคนขาย) และไม่แพง (สำหรับคนกิน) จนเกินไป

ที่สำคัญคือ ธุรกิจเรามีความเสี่ยงต่ำกว
่าทั่วไปเพราะการมีลูกค้ามากรายยังไงก็ปลอดภัยกว่ามีน้อยราย

เราค่อยๆขายกันไปออเดอร์ต่อ
ออเดอร์ ...ทำไปถุงต่อถุง
----------------

วันนี้...

เราเพิ่งตัดสินใจถอนตัวออกจ
ากโครงการใหญ่โครงการหนึ่ง ด้วยเหตุผลสำคัญคือ “เราอาจกำลังเสียจุดยืนที่เป็นมาตลอดและอาจพาองค์กรที่ในวันนี้มีกันหลายชีวิตเข้าไปสู่สถานะที่มีความเสี่ยงสูง”

ออเดอร์ใหญ่อาจเป็นทุกขลาภข
องเราก็ได้! ถ้าค้าขายกันไปแล้วลูกค้าที่เป็นผู้ค้าส่งเกิดไม่พอใจอยากเปลี่ยนไปซื้อยี่ห้ออื่น ก็เท่ากับเราเสียลูกค้ารายใหญ่ ซึ่งในวันนั้นต้องสะเทือนทั้งองค์กรแน่ๆ

ปุ๊กให้ความเห็นเกี่ยวกับผล
ประโยชน์ของคนกินว่า “ออเดอร์ใหญ่ที่ต้องขายผ่าน trader หลายๆทอดนั้น เราไม่อาจจะรู้ได้เลยว่าเขาจะขายไปให้คนกินอย่างไร? เขาจะแคร์หรือไม่ว่าคนกินควรจะชงมันอย่างไรจึงจะให้ผลลัพธ์ดีที่สุด? กว่ากาแฟจะเดินทางข้ามทะเลไปต้องผ่านความร้อนในตู้คอนเทนเนอร์แค่ไหน? จะยังสภาพดีอยู่หรือ? ฯลฯ”

หลังจากพยายาม “เป็น” ในสิ่งที่ตัวเองไม่ถนัดเพรา
ะคาดหวังการเติบโตแบบก้าวกระโดด ผมยอมรับแล้วว่าการจะเป็นเจ้าใหญ่ได้ เราต้องมีความอดทนต่อสภาวะหลายอย่าง ทั้งยังต้องเป็นนักเจรจาต่อรองเพื่อสานประโยชน์ทางธุรกิจให้ได้

...ซึ่งผมและปุ๊กก็ไม่สามาร
ถจะเป็น หรืออดทนที่จะเป็นเช่นนั้น

เราคงเป็นได้แค่ “ผู้ประกอบการพื้นๆ” คือคิดแค่ว่าทำยังไงจึงจะได้สินค้าที่คุณภาพดีขึ้น แล้วก็สื่อสารให้ลูกค้าได้รับรู้ จากนั้นก็ซื้อก็ขายกันไปตรง

เราเป็นนักธุรกิจไม่ได้!


ผมขอขอบคุณเพื่อนผู้เสนอให้
ความช่วยเหลือและพยายามผลักดันให้โรงคั่วของเราอาจจะสามารถก้าวกระโดดได้ แต่ความไม่พร้อมทั้งขนาดทุนและขนาดความสามารถของเราเป็นเหตุผลสำคัญที่เราต้องตัดสินใจถอยในครั้งนี้ น้ำใจของเพื่อนผมไม่มีวันลื

เรากลับมาเป็นวิถีของ “ปรีดา” อีกครั้ง
คั่วไปทีละหม้อ คัดเม็ดด้วยมือ..บรรจุมันไป
ทีละถุง

เรายังไม่มีสายพาน!


-----------
บทส่งท้าย

นึกถึงวันเก่าๆเมื่อหลายปีก
่อน ในห้องคั่วกาแฟที่มีผมยืนเฝ้าเครื่องอยู่คนเดียว ห่างไปไม่กี่ฟุตคือโต๊ะคัดเมล็ดที่ผมจะคอยฉวยเวลาครั้งละสามสี่นาทีสลับโหมดไปทำการคัดเมล็ดที่เพิ่งคั่วเสร็จจากหม้อก่อนหน้า สักพักก็วิ่งแจ้นกลับมาคุมไฟคุมลมที่เครื่องคั่วตัวเดิม ทำงานไปค่อนวันความเหนื่อยยากชักเพิ่มทวี ผมแหกปากร้องเพลงประจำของซิเนตร้าเสียงดังลั่นเพื่อปลอ
บประโลมให้ตัวเอง

“For what is a man?, What has he got?
If not himself, then he has not.
To say the things, he truely feels.
and not the words, of one who kneels.
The record show, I took the blow…and did it ...My Way."




Roast and Learn

Roast and learn (1) คำพิพากษา
Roast and Learn (2) ปรีดาแห่งชีวิต
Roast and Learn (3) Simplified
Roast and Learn (4) ความรู้มือสอง
Roast and Learn (5) มันจะดีใช่มั้ย
Roast and Learn (7) ทุกอย่างได้เปลี่ยนไปแล้ว!
Roast & Learn (8) Believe
Roast and Learn (9) เข็ม
Roast and Learn (10) จลาจล
Roast and Learn(11) ช่างเครื่อง ช่างคั่ว