ReadyPlanet.com
bulletเราอยู่ที่นี่ .. เรามีกาแฟดีอยู่ที่บ้าน
dot
Member Login
ชื่อผู้ใช้ :
รหัสผ่าน :
เข้าสู่ระบบอัตโนมัติ :
bullet ลืมรหัสผ่าน
bullet สมัครสมาชิก
dot
bulletวิธีการสั่งซื้อและเงื่อนไข
bulletยืนยันการชำระเงิน
dot
Shopping cart
dot
จำนวน : 0 ชิ้น
ราคา : 0.00บาท
bullet ดูสินค้า
bullet ชำระเงิน
bulletผลตรวจวิเคราะห์คุณภาพทางห้องปฏิบัติการ
bulletชงกาแฟง่ายๆ ด้วยตัวเอง
dot
Search


  [Help]
dot


เวลาว่าง (11) รากเหง้า

 เวลาว่าง (11) รากเหง้า


กว่าหกสิบปีก่อน..หนุ่มสาวคู่หนึ่งเริ่มต้นชีวิตครอบครัวด้วยการบุกเบิกผืนนาให้กลายเป็นอู่ซ่อมรถเล็กๆริมทาง  ชายหนุ่มหัวหน้าครอบครัวลาออกจากงานลูกจ้างรายวันของกรมทางหลวงเพื่อเดินตามฝันที่จะเป็นนายช่างไปพร้อมๆกับความรับผิดชอบเลี้ยงดูลูกเมีย ส่วนหญิงสาวก็ทำหน้าที่ดูแลลูกๆที่ต่อมามีจำนวนถึงเจ็ดคนให้เติบโตขึ้นอย่างดีที่สุด

 

อู่ซ่อมรถที่มีช่างเพียงสองคน ได้เติบโตขึ้นตามลำดับจนมีจำนวนช่างกว่ายี่สิบชีวิต รับงานครบวงจรทั้งซ่อมเครื่องยนต์ ช่วงล่าง ทำสีตัวถัง ไปจนถึงงานรับเหมาดัดแปลงต่างๆ บ้านที่มีสภาพเป็นเพิงเล็กๆก็ถูกสร้างและต่อเติมอยู่หลายครั้งจนกระทั่งมีขนาดใหญ่สมจำนวนสมาชิกทั้งเก้าคนของครอบครัวที่มั่นคงเป็นปึกแผ่นมากพอสมควร

 

หากนับเทียบกับวันแรก..ก็ต้องนับว่าชายหนุ่มและหญิงสาวคู่นี้เดินทางมาได้ไกลมิใช่น้อย

สี่สิบกว่าปีต่อมา...กิจการครอบครัวที่เคยมีชีวิตชีวากลับต้องปิดตัวลงไปหลังการเสียชีวิตของชายเจ้าของบ้าน ลูกๆต่างแยกไปมีครอบครัวกัน ผมเองซึ่งเป็นลูกชายคนเล็กรับสืบทอดบ้านหลังนั้นและอาคารอู่ซ่อมรถที่เต็มไปด้วยเศษเครื่องไม้เครื่องมือและเครื่องยนต์เก่าๆวางกระจัดกระจาย

 

หลังพ่อเสีย ผมเรียนจบโทวิศวะพลังงาน กลับมาอยู่บ้านแต่กลับมาเป็นพ่อค้าขายกาแฟ.. ด้วยขีดจำกัดหลายอย่างในวันนั้น หากคิดจะอยู่บ้านให้ได้ ก็ต้องเริ่มจากค้าขายเล็กๆน้อยๆนี่แหละ

 

เสียดายที่ไม่ได้สานต่อกิจการ  ยิ่งมองเห็นความเสื่อมทรุดของข้าวของที่ดำเนินไปวันต่อวันก็ยอมรับว่ายิ่งสะเทือนหัวใจคนที่ยังอยู่เหลือเกิน บ้านหลังใหญ่ผุพังไปตามกาลเวลาผมยังแทบไม่มีปัญญาซ่อมแซม

กว่าจะเริ่มตั้งลำได้ก็ต้องใช้เวลาหลายปี ผมกับปุ๊กทำงานกันแทบไม่มีวันหยุด โรงคั่วกาแฟที่เริ่มต้นจากการแบ่งพื้นที่ในห้องครัวออกมาใช้งาน ขยับออกมายึดบางส่วนของอาคารอู่ซ่อมรถ กระทั่งถึงปีนี้ เราก็มีกำลังมากพอจะปรับปรุงอาคารด้านหลังทั้งอาคารให้กลายเป็นโรงคั่วกาแฟที่เหมาะสมจะเป็น “โรงคั่ว” ที่แท้จริงในแบบที่มันควรจะเป็นในความคิดของเรา

 

ส่วนดีมากที่สุดส่วนหนึ่งของโรงคั่วใหม่สำหรับผมนั้นไม่ใช่เรื่องความกว้างขวางของพื้นที่อาคาร แต่คือ “ของเก่า” ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของผลงานชิ้นใหม่นี้

 

ที่โรงคั่วกาแฟปรีดา...มีของเก่าหลายชิ้นถูกนำกลับมาใช้งานอีกครั้งหลังจากถูกทิ้งร้างอยู่กลางอู่ซ่อมรถนานหลายปี

 

ชุดบานหน้าต่างไม้สักสามบานพร้อมช่องแสงในสภาพเกือบสมบูรณ์ถูกติดตั้งอย่างงามสง่าที่ผนังด้านหน้า, คานไม้สักหนาเกือบ2นิ้วจำนวนหลายท่อนถูกประกอบขึ้นใหม่เป็นคานและเสารับหลังคาระเบียง, ไม้ปาร์เก้พื้นเดิมแปลงร่างมาเป็นโต๊ะกลางสำหรับประชุมงานและชิมกาแฟเพื่อพัฒนาผลงาน, ส่วนตู้เครื่องมือช่าง เราก็เอากลับมาใช้เป็นตู้เก็บอุปกรณ์และสารกาแฟตัวอย่าง ฯลฯ

 

เสาเหล็ก i beam, โครงหลังคา และกระเบื้องมุง เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์เป็นของเก่าที่ทำมาตั้งแต่ยุครุ่งเรืองของเรา!

 

กระทั่งการก่อผนังอิฐบล็อคแบบโชว์แนวที่ทำขึ้นมาใหม่..ก็ยึดสไตล์มาจากผนังห้องฟิตเครื่องยนต์!

 

หากข้าวขอ่งเก่ามีชีวิต พวกเขาคงดีใจที่ได้กลับมามีประโยชน์และมีคงมีชีวิตชีวาไม่น้อย ตอนที่ ‘ช่างเกียรติ’ กำลังแปรรูปไม้เก่าอยู่นั้น ผมบอกว่าถึงจะเหลือสภาพผุพังติดมาบ้างก็ไม่เป็นไร ขอให้ยังมีความแข็งแกร่งมากพอจะใช้งานก็ขอให้เอาออกมาใช้ ..ยังดีกว่าทิ้งขว้างกันไป

 

วัตถุ..บางครั้งก็มิใช่แค่วัตถุ หากเป็นสิ่งสะท้อนถึง “จิตวิญญาณ” ที่ดำรงอยู่

และยังช่วยเตือนใจคนรุ่นหลังว่าเขายังมี “ราก” ดังนั้นลำต้น และใบ ก็ต้องทำหน้าที่ให้สมกับที่รากได้ทุ่มเทสร้างหลักฐานจนสามารถชูช่อออกใบในวันนี้

 

จริงอยู่ที่ ”โรงคั่วกาแฟปรีดา” นั้นมิใช่ “อู่ยนต์สุวรรณ์”

แต่ใครจะแย้งว่า “วิญญาณ” นั้นมิใช่องค์ประกอบของชีวิต?


 




เวลา..ว่าง

เวลาว่าง (1) มีประโยชน์ก็ตอนว่างนี่แหละ
เวลาว่าง (2) ทัวร์ลง
เวลาว่าง (3) ดวงจันทร์ของนางชี1
เวลาว่าง (4) ดวงจันทร์ของนางชี 2
เวลาว่าง (5) เบ้าหลอม
เวลาว่าง (6) ดวงจันทร์ในอ่างล้างแก้ว
เวลาว่าง (7) หลงรัง
เวลาว่าง (8) ความเห็นที่ถูกต้อง
เวลาว่าง (9) เสือเฒ่า
เวลาว่าง (10) เส้นทางตัดใหม่
เวลาว่าง (12) เราจะสูญพันธุ์อย่างมีศักดิ์ศรี
เวลาว่าง(13) เต่า
เวลาว่าง(14)ถ้วยว่าง
เวลาว่าง(15) พื้นที่ชีวิต