ReadyPlanet.com
bulletเราอยู่ที่นี่ .. เรามีกาแฟดีอยู่ที่บ้าน
dot
Member Login
ชื่อผู้ใช้ :
รหัสผ่าน :
เข้าสู่ระบบอัตโนมัติ :
bullet ลืมรหัสผ่าน
bullet สมัครสมาชิก
dot
bulletวิธีการสั่งซื้อและเงื่อนไข
bulletยืนยันการชำระเงิน
dot
Shopping cart
dot
จำนวน : 0 ชิ้น
ราคา : 0.00บาท
bullet ดูสินค้า
bullet ชำระเงิน
bulletผลตรวจวิเคราะห์คุณภาพทางห้องปฏิบัติการ
bulletชงกาแฟง่ายๆ ด้วยตัวเอง
dot
Search


  [Help]
dot


ธรรมดาเป็นพิเศษ..10 ปีโก๋กาแฟ


ธรรมดาเป็นพิเศษ (1)

 จริงอยู่ที่กาแฟอาจจะสามารถเปลี่ยนวันที่ง่วงเหงา ซึมเซา ให้กลายเป็นวันที่สดชื่น กระปรี้กระเปร่า

แต่วัตถุดิบหลักของกาแฟแสนอร่อยนั้น ใช่หรือไม่ว่า 99% นั้นกลับคือ น้ำเปล่า!?

ดังนั้นไม่ว่าจะมองด้านความนิยม หรือความเป็นองค์ประกอบพื้นฐาน ผมจึงต้องยอมรับว่า”น้ำเปล่า” นั้นเหนือกว่า”กาแฟ”มากนัก

ธรรมดาเป็นพิเศษ(3)

ธรรมดาเป็นพิเศษ(3)

แท้จริงแล้วชีวิตต้องการสิ่
งใด?

เมื่อยามหิว ร่างกายต้องการอาหารมาก็เพื
่อระงับความหิวกระหาย
เมื่อร่างกายหนาวร้อน เราก็ต้องใช้เสื้อผ้าช่วยบร
รเทาให้กลับสู่ภาวะสบายตัว
การเรียกหาสิ่งรอบตัวมาบำบั
ดแก้ไขขณะที่ว้าวุ่นใจ ..ก็เพื่อให้ใจหยุดว้าวุ่น
ไม่เว้นแม้กระทั่งกับการกิน
กาแฟก็เพื่อหวังให้เกิดชั่วขณะอันสงบ และผ่อนคลาย (Hedonic reaction)

ธรรมดาเป็นพิเศษ (4)

วิธีคิดที่ทำให้มีความสุขได้เร็วที่สุดนั้นแสนจะง่ายและธรรมดามาก


คือ คิดถึงตัวเองให้น้อย คิดถึงคนรอบข้างให้มาก


…..คิดถึงเงินให้น้อย คิดถึงหน้าที่ให้มาก

ธรรมดาเป็นพิเศษ (5)

นับจากวันนั้นเราได้ยึดมั่นในแนวทางของตัวเอง คือการเป็นคนธรรมดา เป็น”ร้านกาแฟธรรมดา”ตลอดมา
..ไม่พยายามโฆษณา แต่ตั้งใจทำงาน และคอยสื่อสารให้โลกเข้าใจเ
ราในแบบที่เราเป็น

เรามีสุขมากขึ้น กระวนกระวายใจน้อยลง

เหนือไปกว่านั้น ..สิ่งที่นายินดีที่สุดอย่า
งหนึ่งก็คือ
เราพบว่ามีคนธรรมดาอยู่ไม่น
้อยที่ค้นพบโก๋กาแฟ...และได้เป็นเพื่อนกันมาจนถึงทุกวั
นนี้ :)

ธรรมดาเป็นพิเศษ (6)

คุณภาพ คือ การไม่มีในสิ่งที่ไม่ควรมี

การควบคุมคุณภาพในแบบของโก๋
คือการค้นหาสิ่งที่ไม่ควรมีให้พบแล้วก็นำมันออกไป
เมื่อเราพยายามค้นหาอย่างสม
่ำเสมอทุกวัน เราก็จะพบวันละอย่างสองอย่า
กำจัดทิ้งวันละนิดละหน่อย..
.จนกระทั่งสิ่งที่”ไม่ใช่”นั้นหมดไป

สุดท้ายก็จะเหลือเพียงแต่สิ
่งที่ใช่ และควรมีไว้!

ธรรมดาเป็นพิเศษ (7)

หลายคนอาจจะคิดว่าการทำงานหนัก คือหนทางในการถึงเส้นชัย คือ สรวงสวรรค์

แต่จะดีกว่าไหม? ถ้าหากงานของเรานั้นคือ “การสร้างสรวงสวรรค์”?

หากเป้าหมายตั้งแต่แรกของเราคือการมีความสุขไปพร้อมๆกับการทำงานหรือการมีชีวิต ก็เท่ากับเราสามารถจะถึงเป้าหมายนั้นได้ในทุกวัน ซึ่งเคล็ดลับของการมีความสุขที่ดีที่สุดนั้นคือ “การมีสมดุลชีวิต”

การไม่เขย่งเท้า และไม่เร่งก้าวเดินนั่นแหละ
คือสมดุล ...คือธรรมดา

ธรรมดาเป็นพิเศษ (8) คุณมีความสุขกับที่นี่ไหม?

หากเรายึดเกณฑ์การรับคนด้วยทักษะสูงลิ่ว หรือบุคลิกที่ “ขายได้” ..ผมอาจจะเสียโอกาสได้คนดีๆไปหลายคนทีเดียว แต่เป็นเพราะการใช้เกณฑ์แบบพื้นๆ กลับเป็นการเปิดโอกาสให้กับทั้งร้านและคนสมัครงานได้พิสูจน์ตัวเอง ส่วนจะสามารถผ่านการทดสอบได้หรือไม่ก็เป็นเรื่องที่ทั้งสองฝ่ายต่างต้องใคร่ครวญไตร่ตรองกันต่อไป

วิธีคิดในการเลือกคนของ "โก๋
" นั้นเป็นวิธีค่อนข้างจะธรรมชาติ คือการรับฟังความคิดเห็นของทุกคนภายในทีม โดยมีเกณฑ์ร่วมกันคือมองว่าคนทดลองงานคนนั้นมี DNA ของโก๋หรือเปล่า? มีหลายครั้งที่คนเก่งกลับไม่ใช่คนที่ “ใช่” สำหรับที่นี่

นึกๆไปก็ตลกดีที่เกณฑ์สุดท้
ายในการตัดสินว่าจะรับหรือไม่รับเด็กทดลองงานที่ชาวโก๋รู้กันดีก็คือ..

คุณมีความสุขกับการทำงานที่
นี่หรือเปล่า?!

ธรรมดาเป็นพิเศษ(9) กาแฟล้นถ้วย

เราทุกคนจะยังไปต่อได้หากไม่หยุดที่จะเรียน ด้วยหัวใจที่มองโลกนี้ว่า “ใหม่” อยู่ตลอดเวลา

ความรู้ด้านกาแฟที่ติดตัวเร
ามานั้นดี แต่การปล่อยให้มันเต็มล้นโดยไม่เททิ้งให้มันพร่องไปบ้าง หรือเปลี่ยนถ้วยกาแฟให้ใหญ่อยู่ตลอดนั้นคงไม่ดีแน่

เพราะไม่มีใครสามารถรินเติมกาแฟลงในถ้วยที่เต็มเปี่ยมจ
นล้นได้!

ธรรมดาเป็นพิเศษ (10) ลูกไม้ใต้ต้น

วันไหนที่ผักบุ้งมาทำงาน เราจะได้ยินเสียงหัวเราะในร้านมากกว่าปกติประมาณ 20%

นับจากวันนั้นจนถึงวันนี้ สิ่งที่เปลี่ยนไปก็คือ ผักบุ้งมีความเข้าใจใน “จิตวิทยา” ของบุคคลอยู่ไม่น้อย จะเป็นเพราะมหาวิทยาลัย วัย หรือการหล่อหลอมจากการงานที
่ร้านโก๋นี้ก็ตาม….ผมรู้สึกว่าเธอเติบโตขึ้น

การได้ทำงานหาเงินเลี้ยงดูส
่งเสียตัวเองตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น ก็นับว่าเป็น “ยาเร่งโต” ชั้นดีให้กับเธอ เพราะมีแต่คนที่ผ่านการรับผิดชอบชีวิตตนเองมาแล้วเท่านั้นที่จะสามารถเป็นผู้นำครอบครัวได้

ไม่น่าเชื่อที่วันนี้ ผักบุ้งก็มีสถานะของหัวหน้า
ครอบครัว ที่ต้องดูแลแม่และหลาน!

ผมเชื่ออยู่อย่างว่า หากใครก็ตามที่สามารถอยู่ร่
วมกันได้นานปี จะมากจะน้อยก็ต้องมีความคล้ายกันอยู่โดยพื้นฐาน และยิ่งเวลาผ่านไปนานวันเข้า คนเหล่านั้นก็จะดูเหมือนกันมากขึ้นเรื่อยๆ 

ผักบุ้งมีความเป็น “โก๋” อยู่แล้วตั้งแต่แรกเข้า และยิ่งเติบโตขึ้นมาก็เห็นล
ักษณะของ “โก๋” ได้เด่นชัดยิ่ง

ลูกไม้ใต้ต้น...จะรู้ว่าเป็
นลูกของเราแน่ไหมก็ตอนเริ่ม
โตเต็มวัยนี่แหละ

ธรรมดาเป็นพิเศษ (11) หนองน้ำกลางเมือง

วันนี้ผมกับน้องๆโก๋จับมือกันร่วมแก้ปัญหาการดำรงชีวิตในโลกร้อนๆ โดยเริ่มต้นด้วยการ “ไม่เพิ่มความร้อน” และใช้ความพยายามทั้งหลายทั้งปวงที่จะ “อยู่ให้ได้” 

เมื่อเราพิสูจน์ว่าสามารถอย
ู่ได้โดยไม่ต้องเปิดแอร์...ผู้คนในชุมชนก็จะเชื่อมั่นว่าตนเองย่อมต้องสามารถทำได้เช่นกัน

ในมิติของกายภาพ..ความชุ่มฉ
่ำ คือ สัญญาณชีวิตท่ามกลางความแห้งแล้งทุรกันดาร
ในมิติของจิตวิญญาณ ..ความชุ่มฉ่ำท่ามกลางความแ
ห้งแล้ง คือ ความหมายของการไม่ยอมจำนนต่อโชคชะตา และพยายามแก้ปัญหาอย่างเหมาะสมตามกำลังและสติปัญญาของมนุษย์ตัวเล็กๆ

...เราจะเป็นหนองน้ำกลางเมื
อง!

ธรรมดาเป็นพิเศษ (12) ไม่ใช่ปรัชญาองค์กร

ผมมองว่าการแข่งขันหรือจัดประกวดต่างๆนั้นแม้จะมีข้อดีอยู่ แต่ก็มีโอกาสเกิดความเสียหายต่อผู้แข่งในบางครั้งได้หากเขามีจิตใจที่ยังไม่เข้มแข็ง หรือไม่เปิดหัวใจได้มากพอ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แทนที่เขาจะได้พัฒนาฝีมือการชงขึ้น..เขาอาจจะกลับถูกลดทอนศักยภาพของผู้ให้บริการที่ดีไปเสียในโอกาสเดียวกัน


เมื่อโก๋กาแฟเป็นองค์กรเล็ก
ๆที่มุ่งเติบโตอย่างร้านธรรมดาที่ค้าขายให้ความสบายกายสบายใจแก่ผู้คนในท้องถิ่น ดังนั้นเราจึงไม่ควรแสวงหาชื่อเสียงจากการประกวดประชันใดๆ

กล่าวโดยสรุป...การแข่งขันน
ั้นเป็นเรื่องดี แต่ผมคิดว่ามันก็มีข้อเสี่ยงอยู่

และที่สำคัญ...มันไม่ควรจะเ
ป็นปรัชญาขององค์กรที่มุ่งส
ู่ความ "ธรรมดา"

ธรรมดาเป็นพิเศษ (13) ซุปต่ายไม่ใช่ซุปตาร์

 ในความเห็นของผม ...สิ่งสำคัญที่ทีมเวิร์คทีมหนึ่งต้องการก็คือ "คนดูแล" ที่มีความสุขกับการคอยดูแลทุกคนอยู่ข้างหลังโดยไม่หวังจะเป็นซุปเปอร์สตาร์ยืนอยู่หน้าเพื่อนๆ แล้วก็ให้เพื่อนมองแผ่นหลังของเขาแทน 


จะดีที่สุดหากทุกคนพร้อมใจจ
ะคิดอย่างเดียวกันทั้งทีม คือ ต่างก็คอยเฝ้ามอง ดูแลซึ่งกันและกัน

ณ จุดนี้ จึงถูกต้องแล้วที่เธอได้มาเ
ป็น "ซุปต่าย" ..ไม่ใช่ "ซุปตาร์"
 

ธรรมดาเป็นพิเศษ (16) จุดหมายอันตราย

เหตุว่าท่านไม่แก่งแย่งชิงดีกับผู้ใด

คำติเตียนว่าร้ายจึงมิได้แผ้วพานท่าน

[เหลาจื่อ]

 

การเป็นร้านกาแฟอันดับหนึ่งนั้นสามารถนับเป็นจุดหมายได้หรือไม่?

...ตอบว่าได้ ถามว่าเป็นจุดหมายที่สมควร?

...ตอบว่าไม่สมควร เพราะจุดหมายเยี่ยงนี้เป็นความตื้นเขินอย่างยิ่ง...อันตรายอย่างยิ่ง!

ธรรมดาเป็นพิเศษ (18) ปราสาททราย

 กับร้านกาแฟที่ทุ่มเทสร้างมากับมือ...สำหรับผมแล้วไม่เพียงแต่เป็นปราสาทหลังหนึ่ง หากทั้งยังเป็น ปราสาททราย!


ทันทีที่รู้สึกว่ามันเป็นปราสาททราย เราจะตระหนักรู้ดีว่าอย่างไรก็ต้องถูกน้ำขึ้นมาที่ฝั่ง เพื่อพาให้มันกลับกลายเป็นทรายดังเดิม!? แต่เราก็ยังจะสนุกกับการได้สร้างมันขึ้นด้วยสองมือ เจ้าของปราสาทจะไม่เครียดกับการทำนุบำรุงอาคารเพราะลดความคาดหวังลง ส่วนวิศวกรควบคุมงานก็รู้ว่างานสร้างนั้นมีอยู่ตลอด เพราะสถานการณ์น้ำขึ้นน้ำลงล้วนเปิดโอกาสใหม่ๆให้กับพวกเขา

ธรรมดาเป็นพิเศษ (19) กลับบ้าน

 ตลอดสองปีกว่าในการทำงาน..นิดเป็นมืออาชีพสำหรับผม  ไม่ว่าจะด้านวินัยในการทำงาน การตรงต่อเวลา ไปจนถึงความมีสปิริตแบบที่ไม่สามารถจะพบเห็นได้ง่ายนักในคนทำงานทั่วไป..นั่นคือความกล้ายืดอกอกมารับผิดชอบเพื่อพร้อมรับโทษทัณฑ์ที่อาจจะต้องเผชิญ!

หน้า 1/1
1
[Go to top]